Boş Zamanın Tanımı
Boş zaman; Parker’e göre, bireyin hem kendisi ve hem de başkaları için bütün zorluklardan veya bağlantılardan kurtulduğu ve kendi isteği ile seçeceği bir faaliyete uğraştığı zamandır. Bireyin özgürce istediği gibi kullanabildiği zamandır(Bakır,1990;10).
Uluslararası turizm uzmanları birliği (AIEST) göre boş zaman; bir küsmenin var olma, çalışma veya çalışmayla ilgili ihtiyaçları karşıladıktan sonra, geriye kalan kullanılabilecek zamanın miktarı olarak tanımlamaktadır. Kısaca boş zaman; dar anlamda iş ile ilgili hayatı idame ettirme sorumluluklarından veya diğer emirli görevlerden serbest kullanılan zaman olarak tarif edilmektedir. Geniş anlam ise; Birçok kültürel ve kamu hizmeti kapsamı içindeki hobiler veya meşguliyetler dizisine katılım suretiyle, benlik geliştirme için serbestçe kullanım hakkı ve fırsatları olarak tanımlamıştır. Başka bir ifadeyle, Boş zaman yaratıcı ve manevi değerlerin bir kaynağı olarak da görülebilmiştir (Hacıoğlu,Gökdeniz,Dinç,2003;18).
Genel anlamda boş zamanların tarihsel gelişim süreci Çalışan grupların 1880’lerde ücretli izin hakkı olmamasına rağmen paskalya resmi banka tatili gibi dönemlerde tatillere çıktıkları görülmüştür. Ama son yüzyıl içinde, yıllık çalışma süresinin 3000’den 2200 saate indirilmesi ile kişilerin dinlenme süresi çoğalmıştır. Boş zaman ve turistik tatiller meydana geldikten sonra ortaya üç sekiz adıyla bir teori atılmıştır. Bu teorinin anlamı ise şöyleydi; 8 saat iş, 8 saat gevşeme ve 8 saat dinlenme gibi bir anlam içermektedir. 20 yy da boş zamanı ve tatili bir hak olarak kabul eden ülkeler, yıllık ücretli izin hakkını çeşitli tarihlerde kabul etmişlerdir(Hacıoğlu,Gökdeniz,Dinç,2003;19).
Haftalık Çalışma Saatlerinin Yıllara Göre DağılımıYıllar Ortalama Haftalık Çalışma Saati1850 70,01870 53,21890 53,71900 53,2 1910 52,11920 49,81930 47,71940 43,91950 41,61960 40,51970 39,61980 36,1Tablo.1 ( Hacıoğlu,Gökdeniz,Dinç,2003;19)
Boş Zaman Faaliyetlerinin Sınıflandırılması
Faaliyetleri; gruplara, amaçlara veya yapılış yerlerine göre değişik şekilde sınıflandırabiliriz. Fakat en yaygın olarak kullanılan sınıflama türü sürelere göre sınıflandırmaktır. Buna göre boş zamanlar ikiye ayrılır;1) Uzun süreli boş zamanlar - Çocukluk dönemi boş zamanları - Yılık izin boş zamanları - Emeklilik dönemi boş zamanları2) Kısa süreli boş zamanlar -İş günü sonu(akşam üstü) boş zamanları -Hafta sonları -Kısa süreli tatiller(Hacıoğlu,Gökdeniz,Dinç,2003;27).
Boş Zamanları Değerlendirme
Boş zamanların günümüzde yeni bir konumu var. Gerçektende 1990’lı
yıllarda, rant gelirleriyle geçinmeyenlerin, demek ki büyük çoğunluğunun
çalışmaya ve zorunlu ev işlerine ayırdıkları zaman azalmıştır. Bu
durumdakiler için çalışma boş zaman ayırımının artık bir önemi olmuştur,
çünkü artık onların da boş zamanı var. Bir boş zaman toplumu
doğrultusundaki bir ilerleme, git gide daha çeşitli eşitlikçi bir
nitelik kazanmıştır ve her geçen gün daha fazla insanı etkilemektedir;
ama bu şekilde kazanılan zamanın kullanımı konusundaki farklılıklar
sürmektedir.
Boş zaman kavramı birbirine hiç benzemeyen etkinlikleri kapsamakta, bu
da belli ölçüde olumsuz ve belirsiz bir tanıma yol açmaktadır.
İş ve çalışma hayatıyla, ev işleriyle, fizyolojik ihtiyaçlarla(yemek, uyku
vb.) ilişkisi olmayan etkinlikler, “boş zaman” la ilişkilidir. Bu
etkinlikler 2 gruba ayrılmaktadır. İlki, başta Salon oyunları olmak
üzere çeşitli oyunları, spor etkinlikleri, kitlesel gösterileri (maçlar,
yarışmalar vb.) kapsar. Bütün toplumsal çevrelerde bu tarz etkinlikler
yer alır. İkinci grup, daha çok entelektüel diye adlandırılan ve
kültürlü bir azınlığı ilgilendiren etkinliklerden oluşur. Bunlara örnek
olarak, okumak tiyatroya ve konsere gitmek, müze gezmek gösterilir.
Boş zamanların kullanımı, toplumsal farklılıklarda güçlü ve etkindir.
Sanayi toplumlarında fiziki güce dayanan çalışmanın yavaş yavaş ortadan
kalkması, erkekleri ve kadınları, boş zamanda bedenlerini kullanmak için
yararlanmaya yönelmiştir ve dolayısıyla bir spor dalıyla uğraşmak daha
önce görülmedik biçimde yaygınlaşmıştır. Daha genel olarak, bedensel
hareketi gerektiren boş zaman etkinliklerinin hareketsiz kalınan boş
zaman etkinliklerinden daha hızlı geliştiği gözlenmektedir. Bu çerçevede
pop müzik konserlerine giden gençler, gösteriye sık sık etkin bir
biçimde katılmaktadır. Öte yandan bir müzik aleti çalan gençlerin sayısı
da artmaktadır(Batı da 1960 tan 1980 e ikiye katlanmıştır.)
Ailelerin davranışları da aynı biçimde gelişmektedir: ev aletlerinden
sonra sırada boş zamanların değerlendirme donanımı gelmektedir.1950
yılından bu yana radyo, televizyon ve video edinme özlemi pek çok yerde
gelir artış oranlarını da üstünde olmuştur. Televizyon’a direnen küçük
bir azınlık varsa da, onlarda teknolojiye düşman değildir(stereo müzik
setleri, kişisel bilgisayarlar tercih etmektedir) Nihayet evlerin boş
zamanı değerlendirme araçlarıyla donanımı, dışarı çıkarmak (gezintiler.
ziyaretler) yerine, evde oturma eğilimi güçlenmektedir. Televizyon bu
eğilimden karlı çıkan baş unsurdur(Thema Larousse,1994;480).
Toplumlar boş zamanlarını kültürel özelliklerine göre değerlendirirler.
Gerçekten de gruplar bile seçimlerini bu özellik ve imkânlarına göre
yapmaktadır; örnek olarak; insanların açık havada bir geziye veya kapalı
salonda oturumu seçmeleri ve özellikle toplumda bunun yaygınlık durumu
böyle bir etkenle açıklanabilir. Günümüzde toplumlarda en belirgin boş
zaman kurumları şunlardır.
1)Spor: Bireyin biyolojik ve psikolojik(bedensel ve ruhsal ) gelişimini
sağlayan bir eylem biçimidir. Bireysel gibi görülen spor; imkân, hedef,
sayıtlı ve icra şekliyle toplumsaldır, sosyal bir çerçevede olup biter.
Boş zaman değerlendirmede sıkça başvurulan yollardan birisidir.
2)Sinema tiyatro ve televizyon: Görsel yolların başında gelmekte ve boş
zamanların doldurmaktadır. Öyle ki televizyon çoğu oluşumlarda
kullanacağı boş zamanı geri dönüşlü olarak ortaya çıkarmaktadır diğer
eylemlerin vakitlerinden almaktadır(Aydın,2000;220–221).Sinema ve
televizyon arasındaki rekabette ise, sinema dünyanın her yerinde
gerilemekte, buna karşılık eve giren televizyon alıcısı sayısında
sürekli bir artış gözlenmektedir(Thema Larousse,1994;480).
3)Müzik dinleme: Konser vb. gibi özel yolların yanında değişik kitle
iletişim araçlarıyla yaygınlık kazanmakta ve boş zamanları ya da diğer
bazı eylemlerin zamanını paralel olarak
kullanmaktadır(Aydın,2000;221):konser müziği kaydedilmiş müziğin ve
Radyo –TV yayınlarının güçlü rekabetiyle karşı karşıyadır(Thema
Larousse,1994;480).
4) El sanatları: El beceri ve değerlendirmesine dayalı eylemlerdir.
Yalnız buradaki el sanatları mesleksel olmayıp bir boş zaman
değerlendirmesi olan uğraşlardır. Mesela kadınların örgü, nakış, vb.
çoğu incelikli ve salt ekonomik olmayan çalışmaları el sanatları olarak
birer boş zaman değerlendirmesidir.
5)Okuma: Basın ve yayınla ilgili bir boş zaman değerlendirme yoludur.
İnsanlarda zihinsel gelişmeyi sağlar. Kişisel görünse de okuma bile bir
toplumsal temele dayanır(Aydın,2000;221).Görüntü ve ses başta olmak
üzere yazı karşısında üstünlüğü ele geçirmiştir. Ama kitap, en mütevazı
ailelerin bütçesinde bile belli bir paya sahiptir(Thema
Larausse,1994;481).
Boş Zamanları Değerlendirme Etkinliklerinin % Dağılımı
Kır KentEv içi etkinlikler 67,3 75,6Evde kitap, dergi, gazete 9,4
14,9Müzik uğraşı, dinleme 2,9 5,0TV seyrederek 15,4 18,9Radyo dinleyerek
6,9 5,7Komşu ve arkadaşlarla 15,1 11,6 Dinlenerek 11,6 11,1El işi
yaparak 6,0 8,4Ev dışı faaliyetler 27,9 21,2Sinema, tiyatro, konsere 0,3
1,1 Gazino ve diskoteğe 0,3 0,3Kütüphaneye giderek 0,2 0,2Kahveye
giderek 13,8 5,2Parka veya kırlara 2,5 4,3Spor yaparak 0,9 1,0Dini
sohbetlere katıla 5,1 2,4Çarşı pazar gezerek 4,3 6,5Başka bir işte
çalışar 0,5 0,2Boş zamanı olmayan 4,8 3,2Toplam 100,0 100,0
Kaynak: DPTTablo.2 (Thema Larousse,1994;481)
Boş Zamanları Değerlendirme Etkinliklerinin Toplumsal Rolü
Boş zamanların değerlendirilmesi konusu, kadınlarla erkekleri sık sık
karşı karşıya getirmektedir. Mesela, erkekler araba kullanmayı, maça
gitmeyi balık avlamayı; kadınlar ise el işi ve arkadaş ziyaretlerini
tercih etmektedir. Toplumsal kültürel ortam farklılıkları, daha derin
bölünmelere yol açmaktadır. Mesele işçi çevrelerinde spor gösterilerini
izlemek bir sporla fiilen uğraşmaktan daha yaygındır.
Buna karşılık gençler iş hayatının ve mesleki alışkanlıkların
etkisinden, cinsiyet, çevre bağımlılıklarından uzak ve doğal
etkinliklerde bulunur, daha doğrusu böylece kendilerine bir çevre
oluşturur. Çocukların evlerin boş zaman geçirme araçlarıyla (radyo,
pikap, video vb.) donatılmasında çok önemli bir rolü vardır. Mesela
çocuksuz çiftçi aileleri, görsel – işitsel araçlar bakımından, öteki
toplumsal kategorilere göre daha az donanımlıdır; ama ailelerde çocuk
olunca farklılık azalmaktadır; az sayıda bile olsa çocuk sahibi olma,
boş zaman etkinlikleri alanındaki eşitsizliklerin belirginliğini
azaltma, hatta en azından günlük yaşam düzeyinde ortadan kaldırma
eğilimindedir. Aslında bazı boş zamanları etkinlikleri, üretkendir.
Bunlara örnek olarak, dikiş ve ufak tefek onarım işleri gösterilebilir.
Boş zamanları değerlendirmeye ülkemizde bakarsak: Yedi yerleşme
noktasında yapılan araştırmada; geleneksel boş zaman faaliyetleri
kadınlar ve erkekler için başka başkadır. Hemen hemen her gün, gündelik
işlerinin ve sorumluluklarının dışında kalan fazla zamanlarını geçirmek
için hem kadınların hem de erkelerin kendilerine göre, yaygın,
şekillenmiş fakat devamlı faaliyetleri vardır. Kadınlar boş zamanlarını
genellikle birbirlerini ziyaretle geçirirler. Erkeklerin kahvehaneleri
vardır. Bu faaliyetlerde çeşitli yaş, meslek ve etnik grup
farklılaşmaları görülür. Böyle gruplaşmalar kadınlar arasında daha az
belirir(Kıray,1999;242).
Ülkemizde boş zaman faaliyetleri genelde iyi değerlendirilemediği, okuma
düzeyinin düşük olduğu, gençlere yeterince iyi alışkanlıklar
kazandırılamadığı söylenebilir. Gerçi bir toplumda kır-kent, yaşlı-
genç, kadın-erkek farklı kesimlerin farklı alışkanlıkları ve dolayısıyla
değişik boş zaman değerlendirme tarzlarının olduğu kabul edilir. Ne var
ki günümüzde kitle iletişim araçları bu arada medya insanlarda ortak
alışkanlıklar doğurmakta, global bir ortam meydana getirmektedir.
Teknolojinin en önemli araçları olan, kitle iletişim araçları insanlar
arası ilişkilerin azalması,insanların birbirlerine gidip gelmelerinin
azalması ile insanlar teker teker robot insan halini almaktadır ve bu da
toplumun robotlaşmasına sebep olmaktadır.
KAYNAKCA
AYDIN,Mustafa, Kurumlar Sosyolojisi, Vadi Yayınları,
Ankara-2000BAKIR,Müslim,Rekreasyon ve Turizm İlişkisinin Turizm
Politikalarının Oluşturulmasındaki Önemi, Basılmamış Doktora Tezi,
İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler
Enstitüsü,İstanbul-1990HACIOĞLU,Necdet-GÖKDENİZ,Ayhan-DİNC,Yakup,
Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi ,Detay Yayınları, Ankara –
2003KIRAY,B.Mübeccel, Seçme Yazılar, Bağlam Yayanları, İstanbul
-1999THEMA LARAOUSSE,Milliyet Gazetecilik A.Ş. Yayınları,
İstanbul-1994TABLOLARTablo.1,HACIOĞLU,Necdet-GÖKDENİZ,Ayhan-DİNC Yakup,
Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi, Detay Yayınları, Ankara –
2003Tablo.2,THEMA LARAOUSSE, Milliyet Gazetecilik A.Ş. Yayınları,
İstanbul-1994